Mar 30, 2008
Vogelperspectief.
Als ik met babies, peuters, of jonge kinderen werk, probeer ik steeds vanop hun hoogte te fotograferen. Niet alleen zijn kinderen dan meer op hun gemak, je maakt ook beelden met een interessant perspectief.
Bovenstaande foto is een uitzondering. Het beeld is genomen tussen alle keren dat ik op de grond zat, kroop of op mijn buik lag. Ik laat kinderen hun ding doen, speel met ze mee en volg waar ze heen gaan.
Indien ik de toestemming krijg van de ouders, plaats ik hier binnenkort de beelden genomen vanop ooghoogte, liggend op de grond. Aangezien het kindje op deze foto niet herkenbaar is voor buitenstaanders, kon ik deze foto alvast publiceren.
Noot: als je in opdracht met mensen werkt moet je altijd hun toesteming vragen als jij hun beeltenis online of elders publiceert. Zowel bij particulieren als bij bedrijven. Bij foto’s van kinderen en jongeren moet je dubbel zo voorzichtig zijn en steeds de toestemming van de ouders vragen.
Pieter, strikt genomen is die “herkenbaarheid” nogal een rekbaar begrip. Men ZOU je kunnen “vervolgen” omdat bijvoorbeeld een zus of broer van de ouders van dit kindje het kindje herkend hebben. Juridisch gezien is dat al voldoende om de herkenbaarheid te bewijzen. Maar ik weet dat dit muggenziften is en dat de kans nogal klein is dat dit effectief ook zal voorvallen in de praktijk.
Een heel moeilijk stuk wet. Ook voor ons (scholen en jeugdverenigingen) brengt het heel wat problemen mee.