Fototoestanden: kijken en licht

Icon

Fotografie blog van Pieter Baert

Hoe een compactcamera kiezen.

Na de aankoop van een nieuwe compactcamera had ik beloofd uit te leggen waarom ik dit specifieke toestel heb gekocht. Vooraleer je de evaluatie van mijn ‘shortlist’ krijgt, beschrijf ik kort enkele variabelen. Aan de hand van deze parameters komt een toestel al dan niet in aanmerking en evalueer ik het finaal, wat (vreemd genoeg) tot een ‘top 2′ heeft geleid.

Merk op dat ik zelf op zoek was naar een compactcamera voor fotografie liefhebbers. Mensen die anders met het zwaardere werk schieten, maar behoefte hebben aan een degelijk en geavanceerd compactje. In een volgend artikel beschrijf ik de concrete toestellen en finale ‘top 2′.

Leica.

Compact: het belangrijkste aan een compactcamera zijn de afmetingen. Het ding moet compact zijn! Het toestel moet vlot in je tas of jaszak passen. Je zou het altijd op zak moeten hebben, zonder daarvan bewust te zijn. Het moet licht en onopvallend zijn, zodat je kan overkomen als een fotografie dommie. Er mag geen knoert van een lens op zitten en niet de vorm van een reflex aannemen. Een plat doosje met een lens op.

Point and Shoot: daarnaast moet je het toestel met één knop kunnen bedienen. Met één hand en één vinger fotograferen. De camera moet zo goed zijn, dat die in jouw plaats alle instellingen goed zet. Echt goed. Gezichtsherkenning, tegenlicht, macro, witbalans, etc. Ik wil er niet aan denken, ik wil enkel kijken en op de knop drukken. Met een compactcamera kan ik loskomen van het manuele werken met een zware reflex. Foto’s nemen op losse wijze.

Als de camera dit perfect doet, is het fijn als je hem ook manueel kan instellen of bijsturen. Belichtingscompensatie, P S A M programma’s, … en de nodige draaiertjes om dit vlot te bedienen. Het is geen verplichting, maar wel welkom. Hoe beter de camera automatisch werkt in moeilijke omstandigheden, hoe minder je manueel zal werken.

Lens: het belangrijkste element voor je beeldkwaliteit. Een goede lens bepaalt je kleuren, contrasten, tonen, vervorming, etc. Ik wil een echte groothoek, minimaal 28mm equivalent, maar liever 24mm. Zoom maakt mij niet uit. Compactcamera’s zijn voor mij waardeloos om in tele te werken. Groothoek is hun ding.

De kwaliteit van het glas is belangrijk, de hoek van de lens en het bijhorende autofocus systeem. Verder moet de lens massaal veel licht binnenlaten. Tesamen met een echte groothoek, is dat een uitdaging voor een compactje. Een kleine sensor met bijhorend klein lensje en grote zoom vragen veel licht om goede foto’s te maken.

Er zijn ‘fixed focal’ compactcamera’s met een vast brandpunt die veel licht doorlaten. Klassiek compactcamera’s gaan zelden onder een diafragma f/3.3. De geavanceerde modellen blijven meestal hangen op diafragma f/2.8 in groothoek. Een toestel dat hier nog beter presteert, zal meteen mijn aandacht trekken.

Retro Olympus.

ISO: Verwacht van een compactcamera niet dezelfde prestaties als van een reflex. Hun sensor is miniscuul en toch zitten er makkelijk 10 megapixels bij elkaar gepakt. (waar 6MP al lang voldoende is) Dan krijg je gegarandeerd slechte prestaties in hoge ISO’s. Toch verwacht ik aanvaardbare prestaties tot en met 800ISO en mag het altijd iets meer zijn.

Scherm: een groot scherm is handig, maar hoef niet uit te klappen zijn. De kijkhoek is wel belangrijk, zodat je boven een menigte of onder de rokken kan fotograferen. (bij wijze van spreken) Je moet alle technische info op het schermpje kunnen zien, maar net zo goedheel wat info op het scherm zichtbaar

Het scherm moet ook ‘eerlijk’ zijn, maw een correcte evaluatie van de foto geven. De ontgoocheling is anders groot wanneer je je foto’s in detail op computer bekijkt. Een optische zoeker in de camera hoeft niet, maar een optioneel opzetstuk is welkom. Daarvoor is een flitsschoen nodig.

Varia: Een RAW modus mag. Een goede macro stand is zeer wenselijk. Het toestel moet snel opstarten. De batterij moet lang meegaan. Bij voorkeur het gebruik van SD-kaartjes. De knopjes moeten op de juiste plaats staan en vlot te bedienen zijn. De functionaliteit en menu’s moeten intuïtief zijn. Een goede video stand is zeer leuk. Je moet de beelden zonder software van de fabrikant kunnen inladen. Idealiter past het toestel in hoesjes van verschillende fabrikanten.

Sigma DP1.

De foto’s in dit artikel zijn louter illustratief. De toestellen die in een volgende artikel aan bod komen zijn de Canon G10, Nikon P6000, Ricoh GR digital II, Sigma DP2 en Panasonic LX3. Ik zal u dan ook zeggen waarom Leica er niet tussen staat.

Als u zelf aan een toestel dacht dat u niet terugvindt, mag u steeds een seintje geven. Als het in aanmerking komt voor dit lijstje, maar ik het over het hoofd zag, voeg ik het toe aan de bespreking.

Dito voor wat voor u belangrijk is. Bent u het niet eens met de dingen die ik zeg of heeft u andere verwachtingen van een compacteren, geef het dan zeker mee in de reacties.

Antwerp Race 2008.

Twêrk - Breehorn 37 - tijdens de Antwerp Boat Race 2008

Gisteren een dagje meegevaren op Twêrk – de Breehorn 37 van Guillaume – tijdens de Antwerp race. Om vijf uur opgestaan, om zes uur met de bus naar Terneuzen en vandaaruit op de Schelde gezeild tot aan de kathedraal.

Het weer was niet ideaal, veel bewolking, maar het bleef droog. Toch kregen we hier en daar een kleine opmerking met wat blauwe lucht in de achtergrond en een streepje zon.

Deze foto heb ik genomen vanop het voordek, op een moment dat ik niemand van de crew in de weg zat. Afhankelijk van de wind ging de boot aan bakboord diep door het water wat goeie beelden opleverde.

Stel je voor dat je waterbestendig materiaal heb (waterhuis), je camera met zuignappen aan de zijkant van een boot bevestigd of in de mast ophangt en dat met een mooi zonnetje en harde wind beelden kan maken. Kan alleen maar spectaculair zijn.

Gezocht: partner voor postproductie.

UPDATE: Dit is een bericht van enige tijd geleden. Het is niet meer nodig hier via mail op te antwoorden.

Kort: ik ben op zoek naar iemand die sterk is in digitale beeldbewerking en in opdracht foto’s kan bewerken en een album kan maken.

In de loop der jaren heb ik een zeer goede workflow voor postproductie opgebouwd. Van importeren, over organiseren, selecteren en archiveren van beelden. Mijn systeem is eenvoudig, werkt snel en is veilig.

Op het vlak van postproductie is digitale beeldbewerking minder mijn ding. Ik hou er niet van om lange tijd achter de computer aan beelden te werken. Ik werk in de camera. Ik wil creatief zijn tijdens het fotograferen.

Voor professionele klanten is er budget om met een ‘retoucheur’ te werken. Bij agentschappen wordt de beeldbewerking weleens in huis gedaan. Er wordt veel werk gestoken in één of enkele beelden.

Bij particulieren – bijvoorbeeld huwelijksfotografie – zijn er veel foto’s, maar minder werk per beeld. Het gaat om het afwerken van beelden, geen commerciële retouche. Het budget is eerder beperkt. Ik wil deze klanten een goede oplossing bieden voor het verwerken van hun beelden, zonder zelf achter de computer te zitten.

Ik ben daarom op zoek naar iemand die sterk is digitale beeldbewerking en dit graag doet. Dit kan in bijberoep of na de uren zijn. Het mag een pro zijn, maar de formule moet commercieel haalbaar zijn. Ik wil drie formules aanbieden.

  • Het ‘print klaar maken’ van een selectie beelden: een selectie van 50, 100, 200, … beelden (RAW) lichtjes bewerken (ahv Lightoom, Aperture, Photoshop, …) in een bepaalde stijl zodat ze beter uitkomen in print. Deze beelden ‘full res’ afleveren in DNG en JPG.
  • Een album maken: een selectie beelden (50, 100, 200, …) afwerken voor print en daarmee een album maken. Het brengen van ‘een verhaal’ en creatieve opmaak van pagina’s is hier essentieel. Albumw aanmaken bij de betere on- of offline fotoservice. Overdragen van bronbestanden en digitaal album.
  • Een tiental beelden afwerken voor afdruk op groot formaat. Met gebruik van photoshop foto’s op een hoger niveau tillen, zowel technisch als creatief. Mogelijk in combinatie met suggestie voor ondergrond of kader. Aanleveren PSD’s en JPG’s.

Ik hanteer zelf een systeem waar ik betaald word voor creatief werk op basis van uren, niet voor rechten. Mijn klanten krijgen hun foto’s in hoge resolutie, maar betalen extra wanneer postproductie wordt uitgevoerd. Ze betalen bijvoorbeeld de uren om een album te maken, maar krijgen het album aan winkelprijs. Indien ze meerdere albums bestellen, zijn deze ook aan winkelprijs. Idem voor afgewerkte beelden.

Indien je zelf geïnteresseerd bent in dit werk, neem dan zeker contact met me op. Indien je iemand kent die dit profiel heeft, geef me dan zeker een seintje. Mijn mailadres is Opnieuw: dit is commercieel interessant voor een bijberoeper of een gepassioneerde designer die een extraatje wil verdienen. De tarieven van een commerciële retoucheur zullen waarschijnlijk te hoog zijn.

Klassieke trouwreportage.

Zwaan.

Vele trouwers kiezen mij als fotograaf omdat ze van mijn losse stijl van fotograferen houden en van de flexibiliteit die ik hen bied. Ik pas mij aan de wensen van de trouwers aan. Een trouwreportage? Graag. Geen zin in? Geen probleem, dan trek ik wel enkele sfeervolle portretten tussendoor. Mijn stijl is no-nonsense met aandacht voor de rode draad.

Als ik trouwfoto’s neem voor een koppel ga ik steeds op voorhand bij de trouwers thuis langs met mijn trouwportfolio op laptop. Ik zeg dan steevast lacherig dat ik geen ‘klassieke’ fotograaf ben die een fotoreportage schiet in een park bij een vijver met een zwaan op de voorgrond en een ‘flou’ effectje rond het beeld.

Na een tweetal weken mooi weer was het gisteren bewolkt en regenachtig. Uit veiligheid ging ik met de trouwers naar een fijn park dat dichtbij lag. Er was water en houten steiger. Hier kan je ook niet-cliché beelden maken, met de donkere watermassa rondom.

Het koppel was bijzonder goedlachs en tijdens het fotograferen hebben we ons goed geamuseerd. Dat we uiteindelijk in een klassieke omgeving waren beland, was al komisch. Redelijk hilarisch werd het toen plotseling een zwaan opdook. Plotseling was het plaatje van een foute (klassieke) trouwreportage uit de jaren tachtig helemaal compleet. Omdat het er zo over was heb ik enkele foto’s met zwaan genomen en ook een beeld van het beestje op zich.

Lessen in nederigheid.

Huwelijk.

Ik kom regelmatig op plaatsen waar ook andere mensen fotograferen, een huwelijk of een concert bijvoorbeeld. Ik moedig iedereen aan om foto’s te nemen en te filmen, ook op een huwelijk waar ik de officiële fotograaf ben. Tijdens de ceremonie in het stadhuis, de kerk of tijdens groepsfoto’s eis ik zowieso mijn plaats op, om kwaliteitsfoto’s te kunnen leveren aan het koppel.

Aan de kerk of aan het stadhuis kom je – zeker tijdens het trouwseizoen – andere fotografen tegen. De omgang met andere professionelen is eenvoudig: je kijkt elkaar aan, zegt vriendelijk goeiedag en zorgt dat je niet in elkaars weg loopt. Indien nodig maak je ruimte voor elkaar. Afspraken zijn snel gemaakt als dat nodig zou zijn. Pro’s en amateurs zijn makkelijk te herkennen. Onder de amateurs heb je heel wat sympatieke amateurs en een beperkt aantal mensen die zichzelf lichtjes overschatten.

Je kent ze wel: een broek waarmee een normale mens in de bergen gaat stappen en stevige botinnen er onder. Een fotorugzak waar vanalles aan hangt te bengelen. Ze fotograferen in een houding alsof ze iemand proberen om te leggen. Als ze een andere fotograaf zien, zeggen ze geen goeiedag, maar ontwijken je blik en bekijken ze je van top tot teen vanuit hun ooghoeken. Ze willen vooral weten welk materiaal je gebruikt. Op basis daarvan schatten ze je niveau in.

Ik vind dat wel grappig. Meestal negeer ik dit gedrag en focus me op het fotograferen. Vaak werk ik met een relatief kleine body – zonder battery grip – zonder flits en met een compacte vaste lens. Voor de grap durf ik dan eens mijn grootste en duurste lens op te steken, met flits. Meteen een andere indruk, waarop hun gezichtsuitdrukking snel verandert. Flauw maar efficiënt.

Uiteindelijk houd ik mij steevast aan drie basisregels. Ik deel ze graag, zowel aan pro’s, als aan de vele sympathieke en die paar foute amateurs.

  • Val zelf niet op.

Zorg dat je zelf niet in de aandacht loopt. Kleed je sober, onopvallend en aangepast aan de job. Het is jouw job om andere te doen opvallen. Je camera maakt iedereen duidelijk dat jij de fotograaf bent. Als mensen achteraf zeggen “ik wist niet dat je deze foto genomen had”, is dat het beste compliment dat je kan krijgen. Natuurlijk, als je moet opvallen – zoals bij een groepsfoto – moet je dit kunnen door je sociale skills: lichaamstaal en verbaal.

  • Pas je materiaal aan je niveau aan.

Veel, groot en duur materiaal zegt niets over de kwaliteit van je foto’s. Koop kwalitatief materiaal dat een goede beeldkwaliteit oplevert en aangepast is aan je fotowerk. Pro’s kopen professioneel fotomateriaal. Dat is logisch, maar is niet noodzakelijk altijd het grootste en het duurste. Als amateur koop je wat je wil, maar investeer verstandig in je materiaal. Je betaalt veel geld aan pro materiaal voor een meerwaarde aan beeldkwaliteit, ‘handling’, snelheid en duurzaamheid. Dat is enkel nodig als je die meerwaarde er kan uithalen.

  • Het enige wat telt zijn je foto’s

Materiaal, technische kennis, duizenden beelden, etc. Uiteindelijk is het allemaal ondergeschikt aan de beelden die je aflevert. Opnieuw: bij een foto-opdracht staat alles in functie van de mensen die jou gevraagd hebben om voor hen te fotograferen. Je bent zelf het product niet. De kracht van je foto’s is het enige wat er uiteindelijk toe doet. Een goed beeld combineert inhoud met fotografische aspecten. Techniek om de techniek is niet van belang.

Als je professioneel tewerk gaat, lijken dit mij enkele basisregels in nederigheid. Indien er lezers zijn die daar graag wat aan toevoegen, mag dat zeker in de reacties.

Blog

Self portrait.

Een blog over fotografie. Een afzonderlijke plaats om enkel en alleen over foto’s, fotograferen en fotografie te spreken.

In één keer een website uitwerken ligt mij niet. Week na week en maand na maand artikels uitwerken om zo tot een geheel te komen ligt mij wel. Fijne artikelen om een rijk archief uit te bouwen.

Een blog in het Nederlands. Hoewel beeldtaal universeel is, heb ik de pest aan tenenkrullend Engels. Het is niet omdat je de hele wereld kan bereiken, dat je de hele wereld bereikt.

Ik wil wekelijks een tweetal berichten plaatsen. Een goed tempo om kwaliteit te kunnen garanderen. Er komt ook een linklijst en watb extraatjes.

Zodra het design team tijd heeft – vermoedelijk januari – volgt een huisgebrouwen design voor dit blog. De wordpress installatie is opgezet en wordt gehost door Statik en werd gepimpt door Bram Loquet