Fototoestanden: kijken en licht

Batterijen… Onsexier kan het moeilijk worden. Niet meteen iets om gepassioneerd over te schrijven. Maar wie vlak voor een belangrijke shoot – of erger: tijdens een shoot – zonder komt te zitten, zal krachtig (binnensmonds) vloeken. Net zoals wanneer je ‘s ochtends vertrekt en beseft dat je onvoldoende volle pakketjes bij je hebt. Dure uitgaven aan het tankstation of nachtwinkel. Verhoudingsgewijs kosten nieuwe batterijen belachelijk veel geld. Ze zijn alleen zinvol in toestellen die zeer weinig verbruiken, zoals een afstandsbediening of Pocket Wizard.

Voor mijn camera gebruik ik bijhorende Nikon batterijen. Ik heb er drie en die gaan al jaren mee. Het lijkt alsof iedere nieuwe generatie camera’s er zuiniger mee omspringt. Ze zijn snel opgeladen en je ziet op je camera hoeveel energie ze nog bezitten. Maar voor mijn flitser(s) gebruik ik klassieke AA batterijen. Ik kies voor het merk GP omdat je die overal (zelfs in de Colruyt) kan kopen, net als adapters en accessoires. Misschien zijn er betere of goedkopere, maar ik kies voor het gemak.

Deze keer markeer ik de batterijen met stickertjes, zodat steeds dezelfde groepjes worden opgeladen & opgebruikt.

Over de jaren heen verliezen de batterijen wel wat van hun kracht. Ik heb zowel pakketjes van de 2300, 2500 en 2700 series. De verschillende 2500 pakketjes worden ook door elkaar gemixed. En hier en daar verdwijnt er een batterij in de Pocket Wizard, naar de Wii of gewoon spoorloos. Om van de miserie verlost te zijn heb ik vier nieuwe pakjes batterijen gekocht en mogen de oude op pensioen in diverse huishoudtoestellen.

Zo’n snelle oplader heb ik nog steeds niet. Ik laat hem altijd links liggen wegens te duur. Als ik op een vrijdagavond mijn camera batterijen moet opladen, is alles geregeld tegen de shoot zaterdagochtend. Maar met die herlaadbare AA’s is dat andere koek. Ik ken fotografen die er al wel eens ‘s nachts voor zijn opgestaan. Zelf ben ik al eens aan het tankstation gestopt, onderweg naar een shoot.

Volle en lege batterijen onderscheiden: als ze ‘geschranked’ in het pakje zitten, zijn ze leeg.

Batterijen, niets om passioneel over te zijn, maar als het misgaat laaien de emoties hoog op. Ik weet niet hoe het met u zit: al eens een (indoor) receptie of avondfeest gefotografeerd en je laatste pakje AA’tjes er door geschoten? Of aan het ‘Strobisten’ en zonder ‘sap’ komen te zitten. Batterij verhalen, uw visie op batterijen en tips zijn steeds welkom in de reacties.

Toen ik nog maar net fotografeerde maakte ik heel ongecompliceerde beelden. Op het gevoel. Nadien leer je wat werkt en wat niet. Je leert academische regeltjes zoals de regel van de derden. Op basis van die inzichten en ervaringen bouw je een fotografische truukendoos op.

Aanvankelijk ken je een beperkt aantal ‘truukjes’. Naarmate je er je meer eigen maakt, schijnen ze minder sterk door. Eens je de klassieke regels beheerst wordt het interessant en kan je ze opzettelijk breken. Op die manier neem je minder voor de hand liggende foto’s en kom je origineler uit de hoek.

Het einddoel is opnieuw ongecompliceerd te kunnen fotograferen. Fotograferen zoals Picasso schilderde: met de ogen van een kind. De regels en hun inverse worden opgehoffen. Je kijkt en je drukt af. Je legt een eigen betekenis vast in een foto.

Onderstaande foto is een voorbeeld van het breken van regels: je mag nooit tegen het licht in fotograferen, vooral niet met de zon in je lens. Anders is dit het resultaat. Toch kan je tegen het licht in fotograferen. Je kan het effect van de zon wegwerken door je diafragma ‘dicht te stoppen’. Nadien flits je bij om je onderwerp op voorgrond bij te lichten.

View big.

Enkele foto’s van Barbara, in dezelfde lichtomstandigheden als Davy. Na een stijlvolle man, toon ik graag eens een mysterieus meisje. Reacties op vorm en inhoud zijn alijd welkom.