Fototoestanden: kijken en licht

Ik ben geen studiofotograaf, maar gebruik weleens flitsers om deels of volledig met kunstlicht foto’s te maken. Voor wat ik doe zijn geen zware studioflitsers nodig. Met enkele klassieke opzetflitsers heb ik ruim voldoende kracht om een mooi portret of product te fotograferen. Compact en dus zeer draagbaar, geen stroomkabels of stopcontact nodig (of dure studioflitser met zware batterij) en ook budgettair zeer interessant.

Het voordeel is ook een nadeel. Je werkt met klassieke AA batterijen en de kracht is beperkt. Als je met de flitsers op volle kracht (1/1) schiet, dan duren de herlaadtijden lang en is de batterij snel leeg. Ik heb wel enkele setjes kwalitatieve batterijen, maar het is toch een gepruts. Als je iemand portretteert en je klikt een paar keer snel achter elkaar, zit je bij je tweede of derde beeld zonder licht.

Er is een manier om de herlaadtijd (recycle time) van je flits te verkorten: een externe batterij of voeding toevoegen. Zo kan je ongegeneerd op volle kracht flitsen of een paar beelden snel achter mekaar maken. Ik werk met Nikon en zij bieden oa de Nikon SD-9 Battery Pack aan: een externe behuizing waar je tweemaal vier AA batterijen in steekt en met een kabel aan je flits koppelt.

Je betaalt voor dit toestel, zonder beschermhoesje en zonder batterijen, betaal je quasi tweehonderd euro. (Nikon SD-9 bij Studio73.be) Een behoorlijke prijs voor een plastieken behuizing. En dan moet je steeds de batterijen er uit halen en per set opladen. Het blijft gepruts. Ik heb het toestel al een paar keer overwogen, maar toch nooit gekocht.

Een tijdje geleden zag ik in de nieuwe winkel van Foto Rubens, die niet ver uit mijn buurt ligt, een gifgroene batterij van een mij onbekend merk. Ik stond er niet lang bij stil, tot ik op de blog van Frederik Herregods een bespreking las van de http://frederikherregods.be/blog/?p=2286 een voorstelling van de Godox ProPac 820 las.

Het is in feite een plastieken behuizing met een grote batterij in. Je kan een verbindingskabel voor ieder merk van opzetflitser bij kopen (extra kost) en krijgt er een stekker en autostekker bij om op te laden. Het ding doet wat het moet doen: externe voeding geven aan je flits waardoor je flitsers sneller herlaadt en je langer met een batterij kan doen.

Het merk Godox is van Chinese oorsprong maar mij niet bekend. Het zou een betrouwbaar merk moeten zijn of op zijn minst betrouwbaar dan andere minder bekende Chinese merken. Het toestel is volgens mij vooral aantrekkelijk om zijn nut, gebruiksgemak en vooral: prijs. Zonder verbindingskabel betaal je er € 129 voor. (Godox ProPac 820 op Studio73.be)

Waar ik anders steevast alles van het cameramerk koop (in mijn geval Nikon) ben ik hier toch vreemdgegaan. Ik weet dat cameramerken grote marges voorzien op accessoires en het verschil is hier zeer groot. Ik zal de Godox testen vooraleer ik een tweede koop. Wat moeilijk in te schatten is na hoeveel tijd de batterij aan vermogen begint te verliezen, zoals je bij een laptop ervaart. Wanneer ik het toestel uitgebreid heb getest, laat ik weten hoe tevreden ik er van ben.

Op bovenstaand beeld zie je de Nikon SB-900 met een ouderwets PocketWizard en de Godox Propac. Hoewel het oorspronkelijk het doel was om ‘compact’ met flits te fotograferen, wordt dit als wat ‘bulky’. Zeker als je alle elementen steeds moet assembleren. Maar de stap naar een volwaardige studioflitsers met batterij, zoals de Elinchrom Ranger serie, is nog wel groot.

Als je zelf andere battery packs, andere systemen of een andere manier van werken verkiest, mag je dit steeds delen in de reacties. Ik ben altijd geïnteresseerd om te weten hoe andere het aanpakken.

Ik heb vandaag een Nikon Speedlight SB-900 gekocht. (dpreview) Na even surfen bleek Foto Rembrandt de goedkoopste winkel bij mij in de buurt met een prijs van van 369,00 euro btw inclusief.

Mijn voornaamste flits was voordien een Nikon SB-800. Destijds is deze aan een scherpe prijs aangekocht in het buitenland. Ik heb hem al redelijk lang en hij is éénmaal stevig gevallen. Ik vond de flits de laatste tijd niet meer zo betrouwbaar in lichtmeting en in kracht. (subjectief) Daarnaast maakt hij een licht piepend geluid bij het laden, zeker als de batterijen bijna plat waren.

Ik heb nog een SB-28 of twee (tweedehands) voor het strobist werk, waarvan er eentje ook al is gevallen en het voetje kapot is. En een SB-80DX, destijds nog bij Metro Foto gekocht. Die laatste flits makkelijk mee via infrarood en optisch oog. Ik kan hem helaas niet manueel aansturen vanuit een opzetflits die als commander staat ingesteld.

De SB-900 is een groot ding maar lijkt niet meer te wegen. Hij heeft een zeer groot zoombereik en past zich aan DX en FX aan. (full frame & crop sensor) Hét groote voordeel is volgens mij de bediening: er zijn veel meer knoppen en die zijn rechtstreeks gekoppeld aan bepaalde functies. Veel makkelijker om je flits in bijvoorbeeld commandor modus te zetten en andere flitsers te beheren. Zo stuur ik de SB-800 aan in TTL met compensatie, of als slave met instelling van de kracht.

Zo op het eerste zicht ben ik zeer blij van mijn aankoop. Als de Nikon D700 er eens van komt, past sluit die daarbij perfect aan. Ik sluit niet uit om nog een SB-800, SB-900 of commandor te kopen om zo draadloos teflitsen waar pocketwizards niet echt nodig zijn. Een pak gemakkelijker om de kracht van de verschillende flitsers in te stellen vanop je toestel.

Ik heb een tijdje geleden een sample van de Nikon D90 kunnen testen. Een erg leuke camera die op het vlak van beeldkwaliteiten bijzonder dicht bij de D300 aanleunt. Leunt dus aan bij de top van de DX (crop) camera’s.

Onderin enkele voorbeelden, waarbij ik eigen lenzen ipv de kitlens heb gebruikt en ook in de postproductie wat gespeeld heb. Meer beelden vind je in de D90 test shots set op mijn Flickr account.

Canon kondigde recent de 50D aan, opvolger van de 40D, 30D, 20D en 10D. Een zeer degelijke middeklasse camera die zich richt op de gevorderde amateur of voor semi-pro gebruik. Voor de lancering maakten ze dit spotje in samenwerking met fotograaf Brutus Östling.

Nikon kondigde één dag later de D90 aan, opvolger van de D80 en een beetje van de D70. Net zozeer een zeer degelijke camera die zich richt op de gepassioneerde amateur en iedereen die zich serieus in fotografie wil storten.

Nog voor de lancering kregen fotograaf Chase Jarvis en zijn team de camera in hun handen met de vraag het toestel te testen. Samen met zijn team maakte Chase onderstaand filmpje. Geen reclamespot, maar een zelf gedraaid filmpje waarbij ze de D90 alle hoeken van de kamer laten zien. Staat op zijn eigen YouTube account en eigen blog.

Beide camera’s zijn van topkwaliteit. De Canon vs Nikon discussie ga ik hier NIET heropstarten. Maar als je naar de filmpjes kijkt zie je wel een groot verschil in stijl. Of welke video slaat volgens u het beste aan?

Nikon maakte gisteren de D90 bekend. Een camera die qua formaat verder bouwt op de D80 maar inzake functionaliteit zeer veel gemeen heeft met de D300. In de zijlijn van deze lancering werd ook een ander product voorgesteld: de Nikon GP-1 GPS.

Geotag (image positioning information of pictures such as latitude, longitude [Geodetic System WGS84]) can be added to the image.

De GP-1 GPS is een geotag module die zeer goed samenwerkt met de D90. Bij uitbreiding werkt deze gps receiver ook samen met eerder gelanceerde Nikon camera’s. Een oplossing in mijn lange zoektocht naar een goede oplossing om mijn foto’s op eenvoudige wijze van GPS data te voorzien.

Compatible models: D90 (via accessory terminal cable GP1-CA90), D3, D300, D700, D2X, D2Hs, D2Xs and D200 (via 10-pin remote terminal cable GP1-CA10)

Nikon ondersteunt al geruime tijd GPS. Tot heden was er echter geen GPS tagger van Nikon zelf beschikbaar. Er bestaan diverse mogelijkheden en apparaten van diverse fabrikanten: van je Garmin aan je camera hangen tot een afzonderlijke gps tracker die je na het fotograferen aan de computer hangt om zo GPS data aan je foto’s toe te voegen. Je vindt ze in mijn Delicious bookmarks met de tag GPS.

Met deze GP-1 zijn voor mij alle andere oplossing van de baan. Het toestel past op een D300, meer moest ik niet weten. Het is mij nog niet duidelijk of alle functionaliteit in Lightroom zal werken of je software van Nikon moet gebruiken om het toestel ten volle te benutten. We zijn benieuwd.

Ik had recent de mogelijkheid om de nieuwe Nikon D700 camera even vast te nemen en enkele beelden te schieten. Op basis van vijf minuutjes experimenteren kan ik geen diepgaande review schrijven. Toch heb ik twee algemene bevindingen.

De full frame sensor (FX format) is goed. Zowel de grote zoeker waar je door kijkt, het behoud van de karakteristieken van je lenzen, als de mooie scherptediepte (Bokeh). Zowel het fotograferen als het eindresultaat worden er beter op. Door je camera kijken is opnieuw dezelfde ervaring als bij de F100 dankzij de grotere zoeker.

Daarnaast zijn er de hoge iso waarden. De D300 vond ik op dit vlak al een flinke stap voorwaarts ten opzichte van de D200, maar de Nikon D700 scoort precies nog beter. Onderstaand beeld van Wim is op 6400 iso gemaakt – weliswaar in ‘proper’ licht – en toon op 100% view nauwelijks ruis.

View big & Metadata foto Wim op Flickr.

- -

Het beeld van David onderin illustreert de DOF met een 85mm lens op diafragma f/1.4.

View big & Metadata foto David op Flickr.

Note: dit zijn bewerkte JPG beelden. Ik heb ook RAW versies, maar er is nog geen update beschikbaar van Adobe Lightroom om deze NEF files te verwerken.

Vannacht verschenen er enkele berichten op het Nikon Press Center:

• Nikon D700 FX format camera
• Nikon SB-900 Speedlight flash
• Twee Nikkor PC-E Micro lenzen: 45mm f/2.8D & 85mm f/2.8D

De Nikon D700 en de SB-900 zijn na een periode van geruchten aangekondigd. Een camera die de FX sensor (Full Frame) deelt met de D3, in een meer compacte en lichte body en aan een lagere prijs.

Deze camera interesseert mij zeker. Mijn Nikon F100 blijf de ultieme camera ervaring en ik denk dat dit toestel dezelfde kwaliteiten deelt. Een grotere zoeker, uw lenzen behouden hun karakteristieken en een meer uitgesproken scherptediepte. Daarnaast heb ik het gevoel dat een grotere sensor meer diepte aan je beeld geeft en je foto minder vervlakt.

Meer info bij:

• dpreview.com
• engadget.com

Thom Hogan is fotograaf en Nikon gebruiker. Hij volgt het merk op de voet en schrijft handleidingen over Nikon camera’s. Wereldwijd wordt hij als expert gezien, aan gebruikerszijde. Af en toe waagt Tom Hogan zich aan voorspellingen over nieuwe Nikon producten. Laat ons duidelijk zijn: dit is zuiver giswerk, geruchten en roddel. Absoluut geen realiteit.

Maar achteraf blijkt Thom vaak goed te gokken. Natuurlijk, soms hoef je maar het oude aanbod van FSLR camera’s te kijken, het huidige aanbod van concurrent Canon, de vraag van de markt en de roddels op de fora. Zo heb je snel een goed beeld van wat er mogelijks aan zit te komen.

Laatst publiceerde Hogan zijn jongste voorspelling op het dpreview forum. Daarin sprak hij over de verwachte Nikon D90, Nikon D3x en een FX (full frame) camera in een body ter grootte van de D300, die hij Nikon D10 noemt. De Nikon lijn tegen Kerstmis is volgens hem: D60, D90, D300, ‘D10′, D3, D3x.

Eigenlijk niets wereldschokkends, als je eens goed nadenkt, hoewel ik met zo compacter FX model wel blij zijn. Ik heb meermaals door de zoeker van een D3 gekeken en qua fotografische ervaring is dat de top. Daarnaast heeft je beeld ook meer diepte en een mooiere DOF dankzij de grotere sensor.

We zien wel wat er van waar is. Kerstmis staat nog niet meteen voor de deur. Link naar dpreview.com via nikonrumors.com

Vandaag heb ik de Nikon D300 opgepikt bij mijn fotohandelaar. Tot vandaag werkte ik met de Nikon D200, een zeer degelijk camera met één groot pijnpunt: het toestel presteert ondermaats op hoge iso-waarden.

De Nikon D300 heeft meer megapixels dan mijn huidig toestel, meer autofocusvelden en een aantal exotische functies voor gekke kunstjes. Toch zijn dit geen goede redenen om een nieuwe camera te kopen. Betere prestaties op hoge iso-waarden is dat wel.

Iedereen die geregeld in licht-arme situaties fotografeert weet het: iedere extra stop licht die je kan krijgen is een goede zaak. Of het bij een huwelijksreportage in een kerk is, tijdens een concert met podiumverlichting of in combinatie met inflitsen in een donkere zaal, dat extra tikkeltje licht komt altijd goed van pas.

En op dat vlak zat ik met mijn D200 – overigens mijn eerste digitale reflexcamera – in de problemen. Waar ik analoog bijna standaard op 800 iso filmpjes (fuji superia) schoot, kon ik mijn digitaal toestel niet boven de 400 iso gebruiken. Zoniet had je storende ruis. Niet van die karaktervolle analoge korrel, maar vlakken vol blauwe, groene en rode spikkels die je beeld verpesten.

Daar waar de beeldsensor van de D200 een CCD sensor was, heeft de D300 een CMOS sensor. Die laat Nikon toe het gat met andere camerafabrikanten – voornamelijk Canon – inzake hoge iso-waarden te overbruggen. Aangezien ik voor verschillende opdrachten in lichtarme situaties werk, is de aankoop van een camera die beter presteert op hogere iso-waarden meer dan verantwoord.

In dit artikel zie je de eerste beelden die ik met mijn nagelnieuwe Nikon D300 heb geschoten. Bovinen de allereerste foto, genomen op de boemeltrein van Leuven naar Antwerpen op 1600 iso. Geschoten op 17mm (dx), diafragma 2.8 en sluitertijd 1/30.

Fotograferen op 1600 iso met een digitale Nikon zou ik tot vandaag niet geriskeerd hebben. Als je inzoomt op het beeld en naar de uitsnede kijkt zie je dat er nog steeds ruis is, maar deze ruis aanvaardbaar is en het beeld niet verstoort. Ik ben content. Zo op het eerste zicht maakt de camera zijn belofte waar.

Later op de avond zijn mijn vriendin en ik nog iets gaan eten met Bert Stephani. In het restaurant was er sfeerverlichting en stond een kaars op tafel. Met een 30mm (dx) lensje op diafragma 1.4 maakte ik onderstaande beelden. Ze zijn naar zwart-wit omgezet omdat de huidtinten nogal rood uitsloegen.

Ik zal de komende dagen eens een origineel en onbewerkt DNG bestand uploaden zodat geïnteresseerden de beelden zelf kunnen beoordelen. De verkleinde JPG’s verbergen een heel stuk detail.